مشکل پوستی شایع در بزرگسالان (1)


پوست یکی از بزرگ ترین و پیچیده ترین ارگان بدن است. بنابراین مشکلات و بیماری های آن نیز وسیع بوده و علائم متعدد و کمابیش جدی دارد. از مهم ترین عوامل ابتلا به مشکلات پوستی می توان به ژنتیک، عفونت ها، آلرژی ها و یا علائم تخریب کننده ی بافت پوست اشاره کرد.

 

 

 


جوش صورت ، آکنه

خوشبختانه اکثر مشکلات پوستی در بزرگسالان خوش خیم هستند، اما در برخی مواد این بیماری ها می توانند مشکلات جدی ایجاد کنند. در این صورت نیاز به مداخله ی جدی متخصص پوست  خواهد بود تا مشکل درمان شود. در این مطلب و قسمت دوم آن در خصوص 11 مشکل پوستی بیشتر صحبت می کنیم.

آکنه

درست است که جوش و آکنه مشکل پوستی دوران نوجوانی تلقی می شود، اما در عین حال یکی از بیماری های پوستی رایج بزرگسالی بخصوص در بین خانم ها نیز محسوب می شود.

در اکثر موارد، افراد در نوجوانی دچار جوش و آکنه می شوند و این مشکل تا سنین بزرگسالی نیز ادامه پیدا می کند. تعداد کمی از افراد نیز در سنین بزرگسالی برای نخستین بار جوش و آکنه را تجربه می کنند.
کهیر معمولا با یک واکنش آلرژیک به برخی داروها، مواد غذایی یا افزودنی های غذایی بروز می کند. اما می تواند در نتیجه ی بیماری های باکتریایی و عوامل فیزیکی مانند سرماخوردگی، ورزش یا قرار گرفتن در معرض نور خورشید نیز بروز کند

آکنه به دلیل بسته شدن منافذ پوستی به دلیل چربی بیش از اندازه ی پوست و پوست های مرده بروز می کند. آکنه ها از جوش های سرسفید، جوش های سرسیاه، کورک های پوستی، چرکدانه یا پوسچول، کیست ها یا ندول های پوستی تشکیل می شوند.

آکنه ها ارتباط زیادی با عوامل وراثتی دارند و می توانند به دلیل اختلالات هورمونی، استرس، استفاده از محصولات پوست و موی نامناسب، مصرف داروها یا بیماری های تشخیص داده نشده بروز کنند.

اکثر درمان های مربوط به آکنه ها موضعی هستند. داروهای خوراکی برای آکنه های زیاد و شدید توسط پزشک متخصص پوست تجویز شده و در کنار داروهای موضعی استفاده می شوند.

اگزما

اگزما که درماتیک اتوپیک نیز نامیده می شود، یک بیماری پوستی شایع در بین افراد بزرگسال محسوب می شود. به گزارش American Academy of Dermatology  بین 1 تا 3 درصد بزرگسالان از این بیماری رنج می برند.

اکثر افراد از دوران کودکی یا نوجوانی دچار این مشکل هستند که تا بزرگسالی نیز با آنها می ماند. اما در برخی موارد دیگر، این مشکل پوستی برای نخستین بار در دوره ی بزرگسالی بروز می کند.

مشخصه ی اگزما بروز التهاب، قرمزی، خشکی و خارش پوست است که در همه ی جای بدن دیده می شوند. اما اگزما بیشتر روی آرنج ها، دست ها و مناطقی که پوست چین می خورد بروز می کند.

این مشکل پوستی نیز ارتباط زیادی با عوامل ژنتیکی دارد و اغلب با آسم و تب یونجه نیز در رابطه است. در واقع حدود 70 درصد موارد اگزما در افرادی دیده می شود که سابقه ی خانوادگی این بیماری، بیماری آسم یا مشکل تب یونجه دارند.

با این حال اگزما مسری نیست و متاسفانه درمان قطعی و معجزه گری ندارد. اما می توان به کمک کرم های مرطوب کننده و پمادهای استروئیدی موضعی، آنتی هیستامین های خوراکی و داروهای کنترل کننده سیستم ایمنی آن را تسکین داد. برخی اگزماهای شدید و مداوم را با فتوتراپی یا نوردرمانی کنترل می کنند.

کهیر

کهیر یک واکنش آلرژیک مزمن است که به صورت دانه های قرمز روی سطح پوست دیده می شود. به عقیده ی محققان  American College of Allergy, Asthma, and Immunology این بیماری حدود 20 درصد افراد را درگیر می کند.

کهیر در هر منطقه ای از بدن بروز می کند. زمانی که کهیرها فشرده می شوند، تغییر رنگ داده و سفید می شوند. اندازه ی این ضایعات پوستی نیز از کوچک به بزرگ متغیر است و امکان دارد که حجم وسیعی از پوست را درگیر کند.

کهیر معمولا با یک واکنش آلرژیک به برخی داروها، مواد غذایی یا افزودنی های غذایی بروز می کند. اما می تواند در نتیجه ی بیماری های باکتریایی و عوامل فیزیکی مانند سرماخوردگی، ورزش یا قرار گرفتن در معرض نور خورشید نیز بروز کند.

رشد کهیر معمولا با سرعت بالایی صورت می گیرد، اما ممکن است به صورت مزمن نیز رشد کند. ترکیبات شیمیایی به نام هیستامین باعث بروز علائم زیاد کهیر می شوند و داروهای آنتی هیستامین به صورت موثری در تسکین این مشکل پوستی موثر عمل می کنند.

لک و پیس
لکو
لک و پیس یا ویتیلیگو یک مشکل رایج در بین افراد بزرگسال است. این مشکل پوستی به دلیل از بین رفتن رنگدانه های پوستی یا ملانین پوست بروز می کند. ملانوسیت ها سلول های پوستی هستند که باعث تولید رنگدانه ها می شوند.

ویتیلیگو همان لکه های بی رنگ و سفید پوستی است که در نتیجه نبودن ملانوسیت ها بروز می کنند. این مشکل معمولا در مناطقی از پوست دیده می شود که بیشتر در معرض نور خورشید هستند، یعنی دست ها، صورت، بازوها و پاها.

دلیل اصلی ابتلا به لک و پیس هنوز ناشناخته است. متخصصان این بیماری را یک بیماری خودایمنی می دانند که در آن سلول های بدن علیه خود وارد جنگ می شوند.

محققان National Institute of Arthritis and Musculoskeletal and Skin Diseases اعلام کرده اند که حدود 30 درصد افرادی که دچار این بیماری شده اند، سابقه ی خانوادگی این بیماری را دارند.

متاسفانه درمان قطعی این بیماری وجود ندارد و برای کاهش علائم از کرم ها و پمادهای موضعی حاوی ترکیبات خنثی کننده ی واکنش های ایمنی بدن استفاده می شود. نوردرمانی یا دپیگمنتیشن دیگر اعضای بدن از دیگر روش های مقابله با این بیماری است.

پسوریازیس

پسوریازیس یک بیماری التهابی پوسته دار پوستی است که علت اصلی بروز آن هنوز مشخص نشده است. در این بیماری تکثیر سلولی افزایش پیدا می کند و به همین دلیل پوسته های ضخیمی روی پوست ایجاد می شود که حالتی فلسی دارد و پوسته ها روی پوست قرمز و ملتهب قرار دارند.

به عقیده ی محققان این بیماری پوستی بر اثر واکنش های خودایمنی بروز می کند. بیماری پسوریازیس معمولا روی آرنج ها، زانوها، پوست سر و پایین کمر دیده می شود.

این بیماری درمان قطعی ندارد، اما با کمک درمان های موضعی، نوردرمانی و داروهای خوراکی یا تزریق قابل کنترل است.
ادامه دارد..

منبع: تبیان

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه سازی

تبلیغات

  
کسب درآمد