شناسایی نشانگرهای جدید دیابت نوع 2



 9 فوریه 2016- محققان موسسه ی تحقیقات پزشکی بیمارستان del Mar)IMIM) یک مکانیزم اپی ژنتیک را که در  تنظیم قندخون دخیل است، شناسایی کردند.


نتایج این تحقیق در مجله ی Human Molecular Geneticsمنتشر شد. محققان دریافتند که متیلاسیون ژن TXNIPبا دیابت نوع 2 و بویژه با متوسط مقدار قند خون افراد درارتباط است. این نتایج در دو گروه ازبیماران تکرار و تایید گردید و می تواند به شناسایی بیماران در معرض خطر ابتلا به دیابت و پاسخ به درمان آنها کمک کند، همچنین به ابداع درمانهای جدید برای این بیماری که یکی از عوامل خطر اصلی برای بیماریهای قلبی عروقی درجوامع است، بیانجامد.

هدف این تحقیق بررسی ارتباط بین دیابت نوع 2 و متیلاسیون DNAبود. متیلاسیون فرایند اپی ژنتیکی است که موجب تغییر DNAو تغییر ساختار یک ژن بدون تغییر توالی اصلی آن می شود. بر خلاف  ژنتیک که در آن تمام سلولهای یک ارگانیسم دارای DNAمشابهی هستند که در طول زندگی بدون تغییر  حفظ می شود، اپی ژنتیک و متیلاسیون در این مورد( که بیشترین تحقیق بروی آن انجام شده است) یک فرآیند دینامیک است که با توجه به شیوه ی زندگی فرد تنظیم می شود. این یک مکانیسم است که می تواند با مدولاسیون خطر بیماریهای گوناگون نظیر دیابت درارتباط باشد.

محققان به بررسی متیلاسیون در نمونه های خونی 355 بیمار سکته ی مغزی با استفاده از یک تکنیک جدید پرداختند و 450 هزار نقطه ی متیلاسیون را در ژنوم این افراد بررسی کردند. علاوه بر این، در این  تحقیق الگوی متیلاسیون ژنوم افراد دیابتی با افراد غیردیابتی و همچنین میزان هموگلوبین گلیکوزیله ی آنها که یک بیومارکر برای ارزیابی  میزان کنترل قندخون درطی 3 ماه گذشته می باشد، با هم مقایسه شد.

 دانشمندان دریافتند ژن TXNIPدر بیماران دیابتی و بویژه در افرادیکه  کنترل ضعیفی بر قندخون خود دارند، دارای سطح متیلاسیون پایینی است. علاوه بر این در آنالیزهای آنها (شبیه سازی کامیپوتری) مشخص گردید که موقعیت کاهش متیلاسیون در منطقه ی تنظیمی این ژن اتفاق می افتد و به همین  دلیل اثرات آن در بیان ژن مشاهده می شود.

یک هدف بالقوه ی درمانی

 این مطالعه پس از تکرار در دو گروه مستقل در جمعیت با تعداد 167 و 645 بیمار در هر دو گروه بطورمجزا ارتباط بین متیلاسیون TXNIP، دیابت و اختلال درمقدار قند خون را تأیید  نمود.

 متیلاسیون این ژن می تواند به عنوان یک بیومارکر زودهنگام برای اختلال در کنترل قندخون استفاده شود. دانشمندان درحال بررسی تأثیرات و نقش این ژن در دیابت هستند. در آینده این امکان  وجود دارد که از این ژن و متیلاسیون آن به عنوان یک هدف درمانی برای دیابت و کنترل غلظت قندخون استفاده شود.

دیابت نوع 2 که 80 تا 90 درصد از موارد ابتلا به دیابت را شامل می شود، بیماری مزمنی است که با افزایش قندخون همراه است و یکی از عوامل مهم خطر ابتلا به  بیماریهای قلبی عروقی محسوب می شود. چنانچه این بیماری به خوبی کنترل نشود، می تواند به عوارض بسیار جدی ازجمله سکته ی مغزی، حمله ی قلبی، آسیب به اعصاب و نابینایی منجر گردد. نتایج این تحقیق می تواند درتشخیص زود هنگام بیماری  و ارزیابی اثر بخشی درمانها و تغییرات شیوه ی زندگی بکار گرفته شود.

 

منبع:diabetestma.org

 

 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه سازی

تبلیغات

  
کسب درآمد